Zdjęcie: z otwartych źródeł
Psychologowie zauważają, że ludzie, którzy lubią zasypiać w skarpetkach, często bardziej potrzebują fizycznego poczucia bezpieczeństwa
Nawyk spania w skarpetkach nie jest żadnym dziwactwem, a w szczególności nie świadczy o jakimkolwiek zaburzeniu psychicznym, lecz jest indywidualną reakcją organizmu na zimno, stres czy potrzebę dodatkowego komfortu.
Nawyk spania w skarpetkach wydaje się drobnostką bez znaczenia. Jednak psychologowie są przekonani, że takie rytuały często mówią nam o stanie układu nerwowego, poziomie wewnętrznego spokoju, a nawet o tym, jak dana osoba doświadcza stresu. Dlaczego niektórzy kategorycznie nie tolerują skarpetek w łóżku, a inni nie mogą bez nich zasnąć? I co ten nawyk mówi o osobie?
Potrzeba poczucia bezpieczeństwa
Psychologowie zauważają, że ludzie, którzy lubią zasypiać w skarpetkach, często mają większą potrzebę fizycznego poczucia bezpieczeństwa. Miękka tkanina otulająca stopy działa jak sygnał dla mózgu: „Jest ciepło i bezpiecznie, możesz się tu zrelaksować”. Dla niektórych osób jest to sposób na odstresowanie się po ciężkim dniu pełnym emocji lub fizycznego zmęczenia. Skarpetki stają się małym, ale stabilnym elementem komfortu, który pomaga szybciej zasnąć.
Kontrola temperatury jako sposób na uspokojenie
Nocne skarpetki często wskazują, że dana osoba ma trudności z szybkim wyrównaniem temperatury ciała. Gdy stopy są zimne, ciało traci zdolność do pełnego relaksu, co może opóźniać proces zasypiania. U takich osób termoregulacja jest bardziej wrażliwa, a każde zimno powoduje dyskomfort. Uczucie ciepła sprzyja rozszerzeniu naczyń krwionośnych i sygnalizuje układowi nerwowemu, że nie ma stresu – więc nadszedł czas na sen. Jest to naturalny mechanizm, który wyjaśnia, dlaczego skarpetki czasami działają lepiej niż ciepły koc.
Głębokie pragnienie fizycznego komfortu
Istnieje prostsze wyjaśnienie: niektórzy ludzie po prostu nie lubią uczucia gołych stóp. Dla nich ważny jest sam kontakt tkaniny ze skórą, który daje poczucie miękkości i przytulności. Jest to nie tyle psychologiczna potrzeba ochrony, co wyraz zamiłowania do maksymalnego komfortu fizycznego. Psychologowie wyjaśniają: takie osoby zazwyczaj starają się ułożyć swoje codzienne życie w taki sposób, aby nawet najmniejsze drobiazgi przynosiły przyjemne doznania.
Uwagi:
